“γεννήθηκε στο Λιβίσι στα 1898 σήμερα είναι 67 ετών. Από την πατρίδα του έφυγε 24 ετών. Η μητέρα του γεννήθηκε στο Λιβίσι και όλοι οι πρόγονοί της. Ο πατέρας του γεννήθηκε στο Λιβίσι από πατέρα Κύπριο. Πήγε στο Δημοτικό Σχολείο Λιβισιού ως την Τετάρτη τάξη. Η οικογένεια Μαυρίκου ήταν εγκατεστημένη στο Πελτζιάτζι από τον καιρό του παππού του. Δούλευε στα περιβόλια του πατέρα του σαν καλλιεργητής και μετά σαν έμπορος. Δεν στρατεύτηκε το 1914. Στα 1916 πήγε εξορία με τα γυναικόπαιδα κάτω των 11 χρονών και άνω των 45 άντρες στο Αντζιμπαγιάμ όπου έμειναν 6 μήνες και γύρισαν στο Πελτζιάτζι. Στα 1920 εξορίστηκε μαζί με όλους τους χριστιανούς άντρες της πατρίδας του στο εσωτερικό της Τουρκίας. Πέρασε από τα Μούγλα,Εγερδίκ, Νίγδη,Καισάρεια Σεβάστεια, για να μείνει τελικά στο Κούρδικο χωριό Άσκαλε περίπου 3 χρόνια. Λίγους μήνες πριν να δοθεί η διαταγή απόλυσης των εξόριστων δωροδόκησε κάποιους Τούρκους, έφυγε και μετά 9 ημερών πεζοπορία έφτασε στην Τραπεζούντα. Εκεί τον κράτησαν ένα μήνα σε αγγαρεία και μετά την σχετική διαταγή έφυγε με το ελληνικό πλοίο «ΖΑΧΑΡΙΑΣ». Τους πήγανε στην Κωνσταντινούπολη όπου έμεινε ένα μήνα. Στις αρχές του 1923 τους μετέφεραν στη Θεσσαλονίκη όπου έμεινε 6 μήνες Από εκεί ήρθε στον Πειραιά (Λιπάσματα) και από το 1925 εγκαταστάθηκε στη Νέα Μάκρη.”299